ACS keurmerk — Franse norm voor drinkwatercontact

Wat is de ACS-certificering?

ACS staat voor Attestation de Conformite Sanitaire, vrij vertaald: hygieneconformiteitsverklaring. De norm is ontwikkeld in Frankrijk door het Centre scientifique et technique du batiment (CSTB) in samenwerking met het Ministere de la Sante. Ze is specifiek ontworpen voor materialen die permanent in contact komen met drinkwater voor menselijke consumptie.

De ACS-certificering is wettelijk verankerd in de Franse regelgeving (arrete van 29 mei 1997 en opvolgende besluiten) en is door de Europese Commissie erkend als een geldige conformiteitsroute voor de EU-drinkwaterrichtlijn. Dit maakt ACS breder toepasbaar dan sommige nationale normen: een product met ACS kan in principe in alle EU-lidstaten worden verkocht voor gebruik in drinkwaterinstallaties.

Wat test ACS?

Net als Kiwa 113 richt ACS zich uitsluitend op materiaalveiligheid. De tests meten de migratie van potentieel schadelijke stoffen vanuit het materiaal naar het drinkwater:

• Metaalmigratie: Lood, cadmium, antimoon, broom en andere zware metalen mogen de grenswaarden van de Europese drinkwaterrichtlijn niet overschrijden.
• Organische migratie: Weekmakers, monomeren, additieven en degradatieproducten van polymeren worden gemeten in gesimuleerd drinkwater na langdurig contact.
• Oxideerbare organische stoffen: De totale hoeveelheid organisch materiaal die uitloogt wordt gemeten als TOC (Total Organic Carbon).
• Smaak en geur: Panelproeven testen of materialen de organoleptische eigenschappen van water beinvloeden.
• Microbiologische ondersteuning: Materialen worden beoordeeld op de mate waarin ze microbiologische groei kunnen bevorderen.

ACS versus Kiwa 113: overeenkomsten en verschillen

Zowel ACS als Kiwa 113 testen dezelfde fundamentele vraag: geeft dit materiaal schadelijke stoffen af aan drinkwater? De aanpak is echter niet identiek:

In de praktijk zijn ACS en Kiwa 113 grotendeels equivalent voor het doel van materiaalbeoordeling. Fabrikanten die voor de Franse of Belgische markt produceren hebben veelal ACS; fabrikanten die primair voor de Nederlandse of Engelse markt produceren kiezen eerder voor Kiwa of WRAS.

ACS versus NSF: een fundamenteel verschil in scope

ACS en NSF zijn geen equivalenten. ACS beoordeelt uitsluitend of een materiaal veilig is voor drinkwatercontact. NSF-normen (42, 53, 58, 401) meten of een filter daadwerkelijk contaminanten verwijdert.

Een filter met ACS-certificering en geen NSF-certificering heeft bewezen dat het geen schade toebrengt, maar niet dat het filtert. Een filter met uitsluitend NSF 58 heeft bewezen dat het filtert, maar de materiaalveiligheid van de specifieke behuizing is niet door een Europees erkende instantie beoordeeld.

Het ideale scenario voor een Europees verkocht osmosesysteem: ACS of Kiwa 113 voor de behuizing en slangen, en NSF/ANSI 58 voor de filterprestaties.

Wanneer is ACS relevant voor Nederlandse consumenten?

ACS is relevant als u een waterfilter overweegt van een Europese fabrikant, met name uit Frankrijk, Belgie of Italie. Veel Europese fabrikanten van osmosesystemen en koolstoffilters gebruiken ACS als certificeringsbasis omdat het breed geaccepteerd wordt op de continentale markt.

Controleer bij Europese producten altijd of de ACS-certificering geldig is via het CSTB en voeg hieraan NSF-verificatie toe voor de prestaties. De combinatie van beide geeft u de zekerheid die een goede aankoopbeslissing verdient.